شکایت

شکایت
من از اون چشمای تو
که زده اتش حسرت بدلم
بس شکایت دارم
من از اون عشق تو در
کلبه خاموش دلم
بس حکایت دارم
اما. به که گویم
که چرا دیدن تو .بودن تو
این چنین قلب مرا
سخت گرفتار نمود
چار دیوار تن سرد مرا
بیمار نمود
تبدار نمود
وسر سودایی این عاشق را

بر دار نمود

باغبان عاشق

 

نقشت به خواب دیدن

خاک ره توگشتن
ناز تورا  خریدن 
در سر هر کوی دور
درپی تو دویدن
شب به نیاز چشمم
مه ز رخت کشیدن
پلک بهم فشردن
نقشت به خواب دیدن
وز پی دیدار تو
حسرت به دل کشیدن
تو حریم عشقی
امید من، تو دیدن

امید باغبان عاشق

در بهت انتظار من

 

در بهت انتظار من
ايا مرا ميان اسمان دلت پنهان نمي  کني؟
من تشنه ام. ببوسه اي مهمان نمي کني؟
هم عقل و هوش رفته است. هم دل زدست؟
دربهت انتظار من. خود را نمايان نمي  کني؟
بنگر که باغ دل  چگونه رنگ از خزان گرفت؟
يادت بخير باد که يادي ز باغبان نمي کني؟
در دشت خيس خاطرم  یاد تو میوزد هنوز؟
( اميد )که شوق ياد را.پريشان نمي کني؟

اميد باغبان
1387.1.6

جاويد باد اين روزهای شاد بهاری،

دوستان عزيز.ارجمند ومهربانم 
  سلام
سال87هم  حضور خود را برخ ما میکشد
 و برگي ديگر از دفتر عمرمان ورق  مي خورد
اميد است برگهاي دفتر عمرمان كمتر
.خط خوردگي  داشته وباخاطراتی زیبا لحظات عمرمان را ثبت كنند....

جاويد باد اين روزها، جاويد باد لحظه هاي شادي وسرور..
 باشد خنده هاي کودکان بر سر سفره ها در کنار خانواده...
باشد بوسه هاي افراد خانواده  ودوستان در زمان ديدار يکديگر.
 باشد نگاه پر مهرهمسران بهم و
نگاه پدران و مادران بر فرزندان خود و باشد ميليونها آرزوي شيريني که در دل
هموطنانمان جاری ميشود. جاويد باد نام عزيزاني که
اين روزها در کنار ما نيستند و جاودانگي
ابدي براي آنها که جانشان را براي ايران و ايراني دادند...انشااله
بياييم در اين سال جديد  سعي كنيم مهربانتر باشيم
بخاطر گلي كه  عطرو بو و لحن قشنگ محبت و عشق دارد :
همه را دوست داشته باشيم
يادمان باشد وفراموش نكنيم كه
ماه فروردين ماه چندين مشخصه ناب دارد
گرفتن عيدي  مخصوصا اسكناس هاي اطو كشيده وخوردن شيريني واجيل
واز همه مهمتر بدور ريختن كدورت ها وبدست اوردن دلها وحل مشكلهاو
بوسيدن گلها(ياران.دوستان فرزندان و كوچولوها)ومحكم نمودن گره محبت و
بالاخره تبريك به اناني كه دراين ماه پر بركت پاي بر اين دنياي خاكي نهادندو
متولد شدند وباعث خوشحالي شدند

سال نو مبارک باد
باغ دلتان هميشه سبز وبهاري باد ونسيم عشق و اميد بر دل هایتان وزان
 اميد عاشق

 

من ودل و خدا حافظی من

سلام
 دوستان و استادان مهربان وهمراه
 که دراین برهوت عطشناک برایم
همچون بارانی زمهر ونسیمی از بهار دوستیها
بودید وخواهید بود
چندیست که چشمه احساس دل جوششی ندارد
و گویا زنگاری از تکرار برایینه نه چندان شفاف ذوق
 نشسته است.نیست سوزی  تابسوزاندم
 واوایی هم که بخواندم
پس اجازه میخواهم تا لایروبی بسترگل الود 
رودخانه احساسم از حضور در  دریای دل وب
دریایی شما پوزش بطلبم  و ابی خاطرتان  
  ... را تیره نسازم ...تا بعد
(1)
بعد توديگرچگونه سر شود خلوت شبانه دل
اندوه رفتنت به چه سازد سکوت خانه دل
بین ژاله خونین که زچشمم چکیده است
برزخم دل ای عشق همیشه جاودانه دل
هرگز نشد که بزنجیر کشم شوق دیدنت
تا مرغ عشق . پرکشیده در کرانه دل
دیگر به خاک تیره سپردم دیوان شعر دل
ای مصرع بلند اخرین غزل عارفانه دل
در کنج ویرانه چه جویم اثر ز صبح امید
زین داغ هجر تو در ضیافت عاشقانه دل

(2)
انگه که بميرم .توبنالي به ترديد.که بود؟
ان کس که بزير خاک کوچيد . که بود؟
گو يند که اميد . چهره در خاک  کشيد
گويي  نشناختم افسوس اميد.که بود؟

با سپاس از همه عزیزانی که مرا یاری دادند

امید (باغبان عاشق)